Meer dan 38.000 bezoekers hebben het barre weer getrotseerd om de tiende editie van het Gent Jazz festival te bezoeken. Ook op de laatste avond was er weer behoorlijk wat volk komen opdagen. Was de tent in het begin nog wat leeg –om het eens eufemistisch uit te drukken– toen Trixie Whitley met Daniel Lanois op het podium stond was er weer een aangenaam drukke sfeer.

Jammer dat er zo weinig luisteraars waren voor wat eigenlijk een van de betere optredens van het festival was, het BackBack trio liet het alvast niet aan hun hart komen. Ze zetten een stevige set neer, gebaseerd op de stevige riffs van Filip Wauters en de jachtige drum van Giovanni Barcella. Het publiek vergaapte zich graag aan de baritonsax van Marc De Maeseneer die voor een groot stuk voor de klankkleur van de groep zorgt.

Inderdaad, Red Snapper speelde een aangename ‘best of’ en Skye Edwards van Morcheeba zweefde bekoorlijk over het podium, maar toegegeven, het grootste deel van het publiek zat te wachten op Black Dub. Vorig jaar kwam het slotconcert van Gent Jazz op de frêle schouders van Trixie Whitley terecht, toen Daniel Lanois na een zware motorongeval de opnames en de tournee van Black Dub moest annuleren. Dat leverde niettemin een enorm beklijvend concert op, en Gent was helemaal klaar om Trixie opnieuw op het podium te ontvangen. De symbiose tussen de muzikanten was bij momenten bijna tastbaar. Trixie mocht dan nog steeds wat verlegen en onzeker op dat podium staan, de emotionaliteit en kracht waarmee ze de nummers bracht, liet daar niets van merken. Een van de hoogtepunten was ongetwijfeld een hartverscheurend Surely, maar ook I Believe in You en Silverado waren verbluffend.

Gent Jazz heeft de regen doorstaan, het is tijd om centrumwaarts in Gent verder te gaan Feesten. Laat u vooral niet afschrikken door het weer: nie pleuje!