Chick Corea (piano), Kenny Garrett (altsaxofoon), Christian McBride (bas), Roy Haynes (drums)

De 70-jarige pianist Chick Corea heeft een breed en omvangrijk oeuvre gecreëerd. In The Freedom Band is hij omringd door klasbakken als bassist Christian McBride, saxofonist Kenny Garrett en de 85-jarige maar nog immer vitale drummer Roy Haynes.
 
Armando Anthony ’Chick’ Corea wordt beschouwd als een van de invloedrijkste pianisten in de jazz sinds Bill Evans. De generatiegenoot van Herbie Hancock, Keith Jarrett en McCoy Tyner ontwikkelde zich tot een pianist en componist met veel vindingrijkheid en energie, die invloeden verwerkt van Latin tot Béla Bartók, van rock en free jazz tot meer klassieke vormen. Hij schreef enkele klassiekers zoals La Fiesta, Return to Forever en Tones for Jones’ Bones en nam ook gretig deel aan de fusionbeweging. Hij experimenteerde met de Fender Rhodes elektrische piano, werd opgemerkt door Miles Davis en is te horen op baanbrekende opnamen als In A Silent Way, Filles de Kilimanjaro en Bitches Brew. Toen hij Davis in het begin van de jaren zeventig verliet, gooide hij zich op verscheidene projecten. In 1970 begon hij met Circle, een avant-garde groep. Net zoals Keith Jarrett, ging hij opnamen maken voor het jonge Duitse ECM-label. Met zijn band Return to Forever creëerde hij een soort lichtvoetige en heel succesrijke Latin-georiënteerde fusion. Corea won niet minder dan 17 grammy awards, de jongste voor zijn instrumentale album Five Peace Band Live met gitarist John McLaughlin, Kenny Garrett, Christian McBride en Vinie Colaiuta. Met enkele van die musici zette hij The Freedom Band op, “een ontmoeting van vrije geesten in de muziek.”

De 85-jarige Roy Haynes is een van de meest productieve drummers in de jazz. In zijn meer dan 60-jarige carrière speelde hij aan de zijde van vele grote musici, van Lester Young, Charlie Parker, Thelonious Monk, Miles Davis, Dizzy Gillespie, John Coltrane, Sonny Rollins, Eric Dolphy tot Stan Getz, Pat Metheny en Chick Corea. Hij speelde in allerlei stijlen, gaande van swing tot avant-garde. Maar hij ontwikkelde vooral een heel expressieve, persoonlijke stijl ‘Snap Crackle’ was zijn koosnaam- die inderdaad knisperend en knapperig is.

Christian McBride mag dan nog maar 37 zijn, hij heeft al een indrukwekkend parcours afgelegd. Niet alleen speelde hij aan de zijde van  jazzlegenden, zoals McCoy Tyner, Wynton Marsalis, Ray Brown en Sonny Rollins, maar ook met hip-hop-, pop-, soul- en klassieke muzikanten zoals The Roots, Carly Simon, Kathleen Battle en James Brown. Hij is te horen op honderden opnamen, leidt zijn eigen bands en heeft vooral een meesterlijk gevoel voor timing en een prachtige bassound.

Kenny Garrett maakte als jonge saxofonist naam in de jaren tachtig aan de zijde van Miles Davis, bij wie hij vijf jaar bleef. Toen viel zijn gedreven vurige toon al op. Garrett ging zijn eigen weg. Hij maakte hommages aan Charlie Parker en John Coltrane en op een opname als Beyond the wall, 2006 mengde hij ook Aziatische invloeden. Als sideman is hij te horen op ongeveer 230 albums.