Pierre Vaiana (sopraansaxofoon), Salvatore Bonafede (piano), Manolo Cabras (bas).

Het warme en brede geluid van de sopraansaxofoon van Pierre Vaiana is meteen herkenbaar. Waal en wereldburger Vaiana graaft dit keer naar zijn Siciliaanse wortels, samen met de verfijnde pianist en Siciliaan Salvatore Bonafede en de Sardijnse bassist Manolo Cabras.

Pierre Vaiana zette al verscheidene projecten op die gebaseerd zijn op het thema ‘ontmoeting’: Foofango, Anye Ben Kafo, Azeto Orkestra en Al Funduq. Van 1995 tot 2000 woonde hij in Burkina Faso waar hij de groep Foofango oprichtte en les gaf. Met die band maakte hij twee cd’s: ‘Foofango’ en ‘Sarfalao’.

Hij ontwikkelde ook twee creaties voor de Koninklijke Muntschouwburg in Brussel: ‘Anye Ben Kafo’ in 2003 (rond de muziek van de Mandinka) en ‘U Funnacu’ in 2006 (rond Italiaanse muziek). Hij schrijft arrangementen voor de muziek van Myriam Alter en neemt die op met Dino Saluzzi, Kenny Werner, Greg Cohen, Joey Baron en Salvatore Bonafede.

In 2007 ontving Vaiana een subsidie van de Fondation Euro Méditerranéenne Anna Lindh voor ‘le Dialogue entre les Cultures’. Dit stelde hem in staat om het project ‘Funduq, Héritage, Recherche et Création’ te leiden. Dit project spreidt zich uit over België, Italië (Sicilië), Tunesië en Algerije en kwam tot een hoogtepunt op het Festival de Constantine (Algerije) met de creatie van ‘Funduq al Mughannîn’ (herberg van zangers).

Salvatore Bonafede et Pierre Vaiana ontmoetten elkaar in 1988, toen ze allebei in New York woonden. Na de opname ‘Shakra’ in 1992, gaan ze intenser samenwerken. Later volgen ze elk hun eigen weg. Bonafede keerde terug naar Palermo en is vandaag een van de belangrijke pianisten in Italië. Onlangs vonden ze elkaar weer in het project “Funduq al Mughannîn” en in hun passie voor Sicilië.